Η Δύση προμηθεύει τανκς και πιθανώς και αεριωθούμενα – αλλά τι θα γίνει αν αυτό δεν είναι αρκετό;

 

Η ρωσική χειμερινή επίθεση αναμένεται στα τέλη Φεβρουαρίου και την άνοιξη οι Ουκρανοί υποτίθεται ότι θα νικήσουν τους εισβολείς και θα τους διώξουν από τη χώρα τους. Αν όμως αυτό δεν πετύχει, η Δύση δεν θα έχει πλέον κανένα ατού.

Πριν από λίγες μέρες, μετά από πολλούς θεατρινισμούς, ανακοινώθηκε πως η Δύση θα προμηθεύσει βαριά άρματα μάχης στην Ουκρανία. Αυτό δεν ήταν περίεργο, αφού χωρίς νέο υλικό, το Κίεβο θα χάσει την ικανότητα του να συνεχίσει τον πόλεμο κάποια στιγμή το καλοκαίρι του 2023. Και τους έχουν ήδη υποσχεθεί οχήματα μάχης πεζικού. Ένα είδος όπλου που δύσκολα μπορεί να χρησιμοποιηθεί  χωρίς άρματα μάχης.

Παράλληλα συζητούνται μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα. Αν συμβεί αυτό μετά θα ξεκινήσει  ο επόμενος γύρος: πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Κίεβο θα τα πάρει όλα αυτά, το ερώτημα είναι μάλλον πότε και πόσο. Οι δεσμεύσεις για τανκς είναι ένα σαφές σημάδι ότι το Κίεβο θα πάρει τον εξοπλισμό που θέλει για μια εαρινή επίθεση. 300 κύρια άρματα μάχης είναι μια μεγάλη ενίσχυση που αντιστοιχεί σε έξι έως επτά ταξιαρχίες σύμφωνα με το πρότυπο του ΝΑΤΟ. Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία του πεζικού στον πόλεμο της Ουκρανίας, μάλλον περισσότερο.

 

Πόλεμος στην Ουκρανία:

Το «καλό σενάριο»

 

Που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά; Πρώτα το καλό σενάριο. Τα πράγματα πάνε όπως τα θέλουμε στη Δύση. Τότε ο ρωσικός στρατός θα αιμορραγήσει στην τρέχουσα επίθεση. Μικρά κέρδη στην επικράτεια αντισταθμίζονται από σημαντικές απώλειες. Το Κίεβο πρέπει να εγκαταλείψει μερικές πόλεις, αλλά τόσο ο τακτικός στρατός όσο και οι Βαγκνεριανοί χάνουν τους τελευταίους επαγγελματίες στρατιώτες και τον εξοπλισμό τους. Οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται υπό πίεση, αλλά οι Ρώσοι δεν είναι σε θέση να κάνουν μια πραγματική ανατροπή. Με τον χειμώνα φεύγει και ο στρατός του Πούτιν. Μετά από αυτό, ο Ρωσικός στρατός αποτελείται μόνο από ελάχιστα εκπαιδευμένους στρατεύσιμους που είναι εξοπλισμένοι με αρχαία άρματα μάχης.

Το Κίεβο μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει τις καλά εξοπλισμένες μονάδες του εναντίον αυτού του ταλαιπωρημένου Ρωσικού στρατού. Η ήττα της Ρωσίας θα είναι προγραμματισμένη, η απελευθέρωση της Κριμαίας μια απλή περίπτωση, και οι πρώην δυτικοί στρατηγοί ήδη αγαλλιάζουν. Η πτώση του Πούτιν θα ήταν αναπόφευκτη, όπως και μια ειρήνη με τους όρους του Κιέβου.

 

Το «κακό σενάριο»

 

Αλλά τι γίνεται αν αυτό το όραμα είναι αντικατοπτρισμός; Η Δύση μπαίνει για τα καλά στον πόλεμο με την παράδοση αρμάτων μάχης και πιθανώς και μαχητικών αεροσκαφών. Το μόνο που απομένει  στην Δύση για να υποστηρίξει την Ουκρανία είναι η  ανάπτυξη των δικών της στρατευμάτων. Και ακόμη και αν αυτό δεν συμβεί, αυτή η άρνηση έχει ήδη υπονομεύεται από τους πολυάριθμους εθελοντικούς σχηματισμούς. Το Κίεβο λαμβάνει πληροφορίες, πυρομαχικά, δεδομένα για πιθανούς στόχους, εθελοντές μαχητές, φορτηγά, ερπυστριοφόρα οχήματα κάθε είδους, πυροβολικό, αντιαρματικούς πυραύλους, αντιαεροπορικά συστήματα και η λίστα μεγαλώνει και μεγαλώνει.

Ακόμη και χωρίς να είναι σε επίσημη κατάσταση πολέμου, η Δύση βάζει όλο της το βάρος σε αυτή τη σύγκρουση. Μια νίκη για το Κίεβο θα ήταν νίκη «δική μας», αλλά μια ήττα θα ήταν «δική μας» ήττα.

Τι γίνεται όμως αν οι απώλειες της Ρωσίας δεν ξεπεράσουν τις απώλειες τις Ουκρανίας κατά πολύ. Αλλά οι ανθρώπινες απώλειες είναι περίπου ισορροπημένες, όπως υποθέτει ο αρχηγός του επιτελείου των ΗΠΑ Mark Milley.

 

Σε μικρή κλίμακα, μπορούμε να δούμε ότι ορισμένες προβλέψεις είναι υπερβολικά αισιόδοξες. Με την υποχώρηση από τη Χερσώνα, προφητεύτηκε ότι χιλιάδες στρατιώτες θα έμεναν πίσω και θα αιχμαλωτίζονταν. Ως αποτέλεσμα, συνελήφθησαν μόνο λίγοι αιχμάλωτοι. Η υπόθεση Soledar πουλήθηκε με το μήνυμα ότι οι δυνάμεις Wagner που αναπτύχθηκαν είχαν ουσιαστικά εξαλειφθεί και ότι η ομάδα θα ήταν ανενεργή για μήνες λόγω των απωλειών. Μάλιστα, λίγες εβδομάδες αργότερα οι φερόμενοι νεκροί μισθοφόροι Βάγκνερ απώθησαν τα στρατεύματα του Κιέβου από πολλές πόλεις και τώρα απειλούν να περικυκλώσουν και το Μπαχμούτ.

 

Ποιος αντέχει περισσότερο.

 

Υποθέτοντας ότι απώλειες είναι ισορροπημένες και από τις δύο πλευρές, η εικόνα αλλάζει δραματικά. Παρά όλες τις απώλειες, η Ρωσία μπορεί να συνεχίσει να εισάγει βαρύ εξοπλισμό όπως άρματα μάχης και πυροβολικό από τη χώρα της. Το δυναμικό των ενεργών αρμάτων τις εξακολουθεί να είναι χιλιάδες. Ταυτόχρονα, τα παροπλισμένα άρματα επαναφέρονται σε λειτουργία από εργαζόμενους που δουλεύουν συνεχώς σε τρεις βάρδιες. Σύντομα αναμενεται ότι θα υπάρξει επόμενο κύμα κινητοποίησης 300.000 και ότι η αριθμητική αναλογία στο μέτωπο θα ανατραπεί. Στη συνέχεια, η Μόσχα μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερους άνδρες από την Ουκρανία στα κεντρικά τμήματα. Αυτό είναι ένα πλεονέκτημα, γιατί το μέτωπο, που έχει μήκος περίπου 1.000 χιλιόμετρα, αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από κενά που δεν επανδρώνονται.

Όλα αυτά χρησιμεύουν μόνο για την προετοιμασία μιας μεγάλης χειμερινής επίθεσης, η οποία αναμένεται γύρω στην επέτειο της επίθεσης, δηλαδή στα τέλη Φεβρουαρίου. Ο υπολογισμός της Δύσης βασίζεται στο γεγονός ότι αυτή η προσπάθεια δεν θα οδηγήσει σε αποφασιστικά εδαφικά κέρδη, αλλά θα οδηγήσει σε σημαντικές ρωσικές απώλειες. Το αν αυτή η υπόθεση είναι σωστή θα φανεί στα μέσα Μαρτίου.

 

Την ίδια ώρα, οι Ρώσοι οχυρώνονται εν αναμονή της ουκρανικής επίθεσης. 

Αν υποθέσουμε ότι η σειρά της πρώτης αποτυχημένης ρωσικής επίθεσης και μιας επιτυχημένης ουκρανικής επίθεσης δεν θα συμβαίνει με αυτόν τον τρόπο. Και ότι τα στρατεύματα του Πούτιν επιβιώνουν από την επίθεση την άνοιξη χωρίς σημαντικές απώλειες εδάφους, τότε η κατάσταση γίνει ασφυχτική. Το Κίεβο είναι λιγότερο ικανό να αντιμετωπίσει ένα αιματηρό αδιέξοδο από τη Μόσχα. Η Δύση έδωσε τότε - ουσιαστικά - ό,τι μπορεί, εκτός από το να εμπλακεί σε ανοιχτό πόλεμο με τα δικά της στρατεύματα. Μετά από αυτό, θα είναι πιο δύσκολο για τη Δύση να συνεχίσει να τροφοδοτεί αυτόν τον πόλεμο της φθοράς με χρήματα και υλικά αγαθά, και το Κίεβο δεν θα μπορεί για πάντα να συγκεντρώνει νέα στρατεύματα.

Ο πόλεμος θα κριθεί αυτή την άνοιξη, ακόμα κι αν συνεχιστούν οι εχθροπραξίες.

Πηγή: STERN